گذری بر تاریخ فلسفه سیاسی (یازده): سن آگوستین (354-430 ب م) St. Augustin

به عقیده وی کلیه ملل مسیحی بایستی تشکیل یک حکومت مرکب از ملل مشترک المنافع بدهند. پیدایش اتحادیه اروپا و اتحادیه ها دیگر مانند ایالات متحده آمریکا که در غرب بوجود آمدند ریشه در این تفکر دارد.

تالیفات و آثار آگوستین عموما در دفاع از مسیحیت است بخصوص معروفترین کتاب وی موسوم به شهر خدا که به تقلید از مدینه فاضله یا جمهوری افلاطون و جمهوری سیسرو نگاشته شده است.

آگوستین میگوید دولت بازوی دنیوی کلیساست و هیچ دولتی موفق نیست مگر آنکه مسیحی باشد. دولت و زمامداران سیاسی باید مسیحی باشند. از طرف دیگر میگوید هیچ فردی محکوم به وفاداری و اطاعت مطلق نسبت به دولت نیست.

در واقع، آیین تفکیک مذهب از سیاست در زمان آگوستین قوت گرفته و تا به امروز دوام یافته است. او میگوید استعمال زور از طرف حکومت ناشی از خداوند است و به منظور علاج گناهان مردم مقرر گردیده و لازم است. حکومت خود نتیجه گناهان مردم و علاج گناهان است. پس در یک جامعه ایده ال در صورتیکه مردم همه خوب هستند حکومت سیاسی اصلا لازم نیست. تمام ملت های جهان برای رسیدن به صلح تلاش میکنند.

در تحلیل فلسفه سیاسی آگوستین، بهاء الدین پازارگاد میگوید، مثل این است که آگوستین معتقد بوده "اصول و آیین مذهبی باید کمی با زور دولت و قدری با تبلیغ کلیسا به فکر مردم وارد شود." همچنین مانند سایر مسیحیان دیگر آگوستین اعتقاد دارد که تمام قدرتهای موجود ناشی از خداوند است. او میگوید شکل نهایی تشکیلات اجتماعی باید مذهبی باشد. دولت باید خود کلیسا باشد.

او میگوید تنها عده ی محدودی میتوانند جزء سلطنت الهی یا همان جامعه جهانی شوند، چرا که این عضویت تنها به رحمت الهی خدا امکان پذیر است، و رحمت خدا شامل هر کس نمیشود. همه مردم بنده یک خدا هستند، پس باید تابع یک نظر جهانی باشند. او مردم را به صلح و دوستی دعوت میکند.  

این یادداشت خلاصه ای از فلسفه سیاسی آگوستین میباشد که از کتاب دکتر بهاءالدین پازارگاد جلد اول تاریخ فلسفه سیاسی گرفته شده است.