دیدگاه ریما ریگی (یکی از بازدیدکنندگان سایت آکادمی علوم انسانی بلوچ ایران) درباره مقاله احمد رضا طاهری "آزادی در فلسفه سیاسی"

ریما ریگی: آنچه که در این مقاله کوتاه بیان داشته اید تئوریهای است که از زمان تاسیس دانشگاه تهران در ایران تدریس میشود.

آثار متفکران غربی به زبان فارسی ترجمه شده است و بطور سیستماتیک در بخشهای علوم انسانی مراکز مختلف فرهنگی در ایران بازخوانی و تدریس میشوند.

علت این امر چیست که تحصیلکردگان کشور ما با آگاهی از نظریات متفکرین بزرگ اعم از فلاسفه قدیم و جدید، توجیه کنندگان ایدلوژیهای مختلف و بویژه مذهبی میشوند. پیشروان جامعه ما را میتوان به سه گروه تقسیم کرد 1. گروه فلسفه سیاسی که صاحب تفکر و اندیشه هستند 2. دیوان سالاران سیاسی که در پی حل مسایل جامعه به شیوه های خود هستند 3. طرفداران ایدیولوژی و بویژه مذهبیون که توجیه کنندگان ایدلوژی خود و قانون شریعت میباشند.

اکنون در ایران ما عملا" چنین به نظر میرسد که فلسفه سیاسی از محتوای فلسفی تهی گشته و سیاست با مذهب یک ملغمه ای تشکیل داده است که به جای عقلگرایی، الهیات اخلاقی نشو و نمو کرده است.

ما با تمام وجود خود پیشرفتهای همه جانبه غرب را میبینیم و در زندگی روزانه خود بخشهایی را هم استفاده میکنیم و تمامی تکنولوژی و آسایشی که داریم مدیون غرب هستیم و این پیشرفت غرب مسلما" نتیجه حکومتهای لیبرال و به طبع نتیجه اندیشه فیلسوفان غرب است.

شما در چند جا اشاره کرده اید که برای رسیدن به آزادی ابتدا باید فرهنگ سازی بشود. پس بنابراین فرهنگ غرب هم بایستی فرهنگ بالاتری باشد که جامعه غرب توانسته است به چنین جایگاه بلندی برسد. آیا زمان آن نرسیده است که روشنفکران فلسفه سیاسی فرهنگ عقب مانده را نقد کنند و سپس در کنار آن افکار و اندیشه ها فلاسفه غرب را انتشار و گسترش دهند.